We zouden eind oktober weer verder gaan met de schilderlessen, maar de besmettingen hier in de omgeving lagen zo hoog dat ik besloten heb om online lessen te volgen. Na twee weken werd het sowieso voor iedereen online i.v.m de maatregelen. Het is wel een manier om weer eens op een andere manier naar je werk en je manier van werken te kijken. Onze docent Ina Ze benadert de lessen op een andere manier tegenwoordig, waar ik wel aan moet wennen. Maar ik zie bijna iedere week toch iets er uit te halen waar ik, weer van leer…. Je bent nooit te oud…..

De opdracht was vanuit vlakken werken. Daarvan ben ik het geheel als  collage met zwarte lijnen gaan uitwerken. Het papier dat ik heb gebruikt heb ik zelf met de gelli plate gemaakt. Best een heel werk, maar leuk om te doen. Het resultaat zie je hieronder:

De bomen (onder) zijn ontstaan uit een opdracht om vlekken te printen en daar wat van te maken, de bedoeling was abstract maar er kwamen in mijn ogen bomen tevoorschijn. Reactie van Ina” Het is herfst”......

Dit jaar, vooral tijdens de lockdown, heb ik veel kaarten gemaakt, allemaal uniek, er zijn er geen twee gelijk, allemaal kleine kunstwerkjes dus.  Ze zijn er in verschillende formaten, allemaal inclusief envelop. Ik vind het heerlijk om met dat kleine werk bezig te zijn. Maak soms heel veel achtergronden en dan ineens zie ik er wat in en wordt het een kaart, soms met een collage, soms met een stempel of nog een laag erover geprint. Ook dat kan weer van alles worden van mens tot kikker, van vis tot koe en alles er tussenin. Meestal maak ik dan b.v een aantal koeien, allemaal anders en ga dan weer iets anders maken. Soms zijn de kleuren die bij het printen ontstaan zo mooi dat ik het bij het abstracte werk laat. Kortom er is van alles. Soms gebruik ik het maken van kaarten om weer een nieuwe techniek of toepassing uit te proberen. Ik ben sinds kort bezig met de techniek “spelen met alcohol inkt”. Hier onder zie je een probeersel. Wat het uiteindelijk gaat worden weet ik nu nog niet.

De kleine kaarten zijn mooi om te versturen; voor elke gelegenheid is er wel iets te vinden. De grotere kun je uiteraard ook versturen, maar ze zijn ook erg leuk om in kleine lijstjes in te lijsten. De opdracht voor november en december die ik aan mezelf gesteld heb is om kerstkaarten te maken, in ieder geval voor vrienden en bekenden, maar ook voor anderen. Leuk vooruitzicht nu we weer een nieuwe lockdown indrijven. Ik vermaak me wel. Met die kaarten dan,  de lockdown is minder……….

Deze kaart is met ‘gewone’ gelli-print techniek gemaakt. Het stempel van de palmbomen heb ik zelf gemaakt van uit foam gestanste bomen.

    

Acryl inkt (dit is heel vloeibare acryl verf): Je kunt het met pennen verwerken maar ook op de gelliplaat. Grappig is dat de gelliplaat de verf hier en daar afstoot, zo krijg je heel aardige achtergronden voor verdere verwerking. Als ik met zoiets bezig ben is het moeilijk stoppen.

 

Printen( monoprint): Printen met behulp van mijn gel(gelli)platen blijf me fascineren. Er zijn nooit twee afdrukken hetzelfde, hoe je er ook je best voor doet. Vaak ben ik bezig met het maken van kleuren en ontwerpen voor collages, maar ook prints maken in vele lagen is een heerlijke uitdaging. Van gedeelten van al dit werk maak ik ook weer gebruik bij het maken van mijn kaarten. Kortom al mijn gemaakte materiaal komt altijd wel weer ergens van pas.

  

Kaarten maken vind ik ontzettend leuk werk. Steeds als ik met gelli-printen bezig ben komen er min of meer als bijvangst leuke ondergronden voor kaarten tevoorschijn. Die leg ik op een stapel en als ik tijd heb bekijk ik bij welke ondergrond ik voor welke kaart inspiratie krijg. Het onderwerp varieert van kippen (uiteraard, wie mijn werk kent), vogels, vissen, varkens, spaarvarkens (de hobby van Gert) oude auto’s, bloemen en verzin het maar.  

De laatste tijd vooral veel bezig geweest met gelli printen. In combinatie daarmee veel kaarten gemaakt. Collages en kleine schilderijtjes. Heel dikwijls zijn de prints bewerkt met tekenpennen, stiften enz. Ontzettend leuk om te doen.

    

Ik ben geen regelmatige blogger. Dat komt ook omdat ik veel op mijn Facebookpagina publiceer en op Instagram. Wil je een totaalbeeld krijgen (althans meer van mij zien....) dan moet je daar ook regelmatig kijken.

  

 

Zo is acryl gieten een leuke techniek, maar voor mij meer om achtergronden te maken dan als zelfstandig kunstwerk. In de laatste weken was dat vrijwel onmogelijk, omdat de verf zo snel opdroogde. Volledig abstract is nu eenmaal niet zo mijn ding. Het gietsel met het zeepaardje is er een voorbeeld van. Of de zonnebloem.

Sinds ik meer dan een jaar geleden mijn eerste ‘gelliplate’ kreeg ben ik aan die techniek eigenlijk verslaafd geraakt. Je kunt er zo veel mee doen. Intussen gebruik ik de techniek ook om b.v. kaarten te maken. Daarbij veel weer gecombineerd met tekenen, bewerken met stencil technieken of stencils terwijl ik aan het printen ben. Wat ik ook ontzettend gaaf vind om te doen is het printen van

natuurlijke materialen. Veren die ik in onze omgeving vind, bladeren of takjes van bomen of bloemen, die uiteraard ook op grotere werken gebruikt kunnen worden in combinatie met andere technieken.

Stukken papier die over zijn kun je gebruiken om labels te maken. Geeft een attentie of cadeautje net even iets extra’s. Ik print ook vaak op vloeipapier, of pakpapier, dit kun je prima gebruiken om collages te maken.

Soms maak ik van vellen  die mooi uitvallen zakjes of tasjes om een presentje in te verpakken.

Veren heb ik intussen op meerdere manieren gebruikt. Het laatste werkje is een in zwarte achtergrond met in het zwart ingetekende veren. Dit is 19.3 x19.3 cm. Ik denk dat ik hem in een wit passepartout ga zetten. Tussendoor schilder ik ook nog vogeltjes. Dat kan ik echt niet laten. De laatste is een spreeuw in de winter in onze tuin; 13 x 18 cm op doek.

Als ik eens in de maand naar de aanleunflat de Dertienhuizen (in mijn woonplaats Krimpen aan de Lek) ga om met ouderen te schilderen, neem ik ook altijd iets kleins mee om zelf te doen. De laatste keer dus een roodborstje. Gewoon lief. Als inspiratie heb ik een foto van Ernst Granneman gebruikt, met toestemming uiteraard.

Nu ben ik bezig met weer iets heel anders.

De opdracht voor de La Lecq prijs is best ingewikkeld, zeker voor mij als schilder. De afmeting waar in je werkt is van te voren vastgesteld. Het moet passen binnen een (Ikea) box van 35 x35 x 23 cm. Het thema is hoe kan het ook anders: "Out of the box". In die box moet je laten zien wie je bent en wat je als kunstenaar doet/ toevoegt. Een soort image van je zelf waaraan de toeschouwer je onmiddellijk herkent. Dat het iets met kippen moest zijn stond voor mij van het begin af aan vast, maar hoe?

Als ik iets te vertellen heb doe ik dat met kippen.

Mijn eerste gedachten gingen in de richting van een kijkdoos. Daar ben ik van af gestapt, vond ik toch te kinderachtig. Ik heb zelfs aan me terug trekken gedacht, want hoe pak je dit aan? Ik had tijden werkelijk geen idee.

Uiteindelijk heb ik samen met Marc een interieur voor de box bedacht, want er mag niets uitsteken. Eigenlijk heel simpel, vijf vlakken (dunne plaatjes mdf) waarop ik kan schilderen en ze daarna in de box kan plaatsen.

Toen het werk langzaam begon te groeien (het begin is op de foto’s te zien) zag ik het project wel weer zitten. Ik hoefde het in oktober pas in te leveren, dus ik heb nog tijd.......

Toch ben ik er begin oktober mee gestopt. Dat pas na heel lang overwegen en meerdere doorwaakte nachten. Ik kon "m'n ei niet kwijt" als het ware. De vergelijking past wel bij de kippen die ik in het hokje wilde plaatsen. Maar het ging gewoon niet, het werd op geen enkele manier een echte JANKE. Ik heb me afgemeld en de vereniging Kunstwaard was zo attent om mij m'n inschrijfgeld terug te betalen en de kubus op te halen. Keurig, complimenten. Uiteraard ga ik op 10 november wel kijken wat de collega's er van gemaakt hebben. Ben benieuwd. Maar ook opgelucht dat ik de 'strijd' niet meer (ook niet met mezelf) hoef aan te gaan.

Begin november begon ik aan een groot doek van 80x100 cm, met een tafereel uit onze achtertuin: Herfsttinten met vogels. Het was zo mooi in de tuin dat het gewoon moest om het herfst-uitzicht dat ik dagelijks had op doek te zetten. De wingerd was zo mooi rood, alleen begonnen de blaadjes toen al te vallen. Ook de grote esdoorn in onze tuin liet zijn bladeren vallen. Een feest voor de vogels die zowel in de voederbakken zitten als veelvuldig op de grond en bij de vijver om daar alle beestjes tussen de bladeren op te scharrelen.

Het werk is 40 x 50 cm groot, acryl op doek. Eenmaal mee bezig wilde ik er meer van weten.

Het werk is 50 x 70 cm, acryl op 3d doek eentje met vele lagen. Als eerste heb ik met echt kippengaas en een eerste achtergrond laag erop gezet. Toen heb ik de kippen geschilderd, niet te fel van kleur, om ze wat op de achtergrond te houden. Daarna heb ik klaprozen met het paletmes opgezet. Tussendoor moesten de lagen steeds drogen.

Uiteindelijk afgemaakt met de kwast en mijn golden open acryl.

Leuk om te zien hoe een idee wat je hebt uiteindelijk op het doek te zien.

Na een opzet met aquarelkrijt afgedekt met een heel dunne acryl, heb ik de eerste laag gewone acryl aangebracht, ruwweg om het idee verder uit te werken. De achtergrond heb ik gemaakt in een mix van dep technieken in dunne natte glaceerlagen. Daarna ben ik begonnen met iedere haan verder uit te werken, het vuur en de pot kregen meer gestalte. Ik moet nu nog en paar hanen uitwerken, de weglopende hanen blijven vager.

Het idee voor dit schilderij ontstond bij een discussie over het seksen van eenden en kippen kuikens. Haantjes gaan naar de dierentuinen of naar de destructie. Nu heb ik met dierentuinen geen probleem maar destructie.......maar als haantjes groot worden volgt de volgende nachtmerrie, de kookpot ook niet leuk voor de haantjes natuurlijk, maar wel lekker..... Voor ons. Kronkels van een creatief brein zullen we maar zeggen. Als alle hanen uitgewerkt zijn, ga ik de achtergrond eerst afmaken met nog een paar glaceer lagen. Daarna krijgt alles zijn definitieve vorm, meestal met zo’n 10 tot 15 vierkante centimeter per dag. Dat vind ik naast een eerste opzet maken het leukste deel van het maken van een schilderij. Dat precieze werk doe ik het liefst.

 

De basis van dit zelfportret had ik vlot op het doek en verder waas het detailleren met Golden Open. Van Gogh maakte een paar doeken per dag, maar dat haal ik niet. Ik wilde wel zijn stijl wat benaderen, maar dan in mijn eigen tempo en op mijn eigen wijze.

De titel “Van Cocq’s selfie“ spreekt wat mij betreft voor zich: De haan (Van Cocq) heeft een selfie gemaakt in de stijl van Van Gogh, ook met een afgesneden oor: Van Cocq’s selfie dus.